Mama zijn is falen op alle vlak

Hoe voelt het om mama te zijn?

Ik kan het niet anders uitleggen dat met de titel. Ligt het aan de Moederdag van vorige maand, de Vaderdag die er dit weekend aankomt of aan de 4de verjaardag van mijn oudste zoon Guillaume vandaag(!) of komt het misschien door het feit dat er momenteel maar liefst 3 zwangerschappen zijn in mijn omgeving? In elk geval heb ik de afgelopen dagen en weken heel veel nagedacht over mama-zijn en hoe dat het leven verandert. Natuurlijk is dat in de eerste plaats positief want een kind brengt liefde in je leven die je gewoon met niets anders kan vergelijken en brengt instincten naar boven waarvan je niet eens wist dat je ze had. Daarnaast brengt moederschap natuurlijk ook angsten met zich mee, want je hoopt uiteraard dat die kleine fragiele wezentjes die je onmetelijk graag ziet, nooit iets ergs overkomt.

Mijn drie persoonlijkheden

Zelf ben ik iemand die altijd alles wil. Ik wil alles doen, alles kunnen en het liefst van al ook nog eens alles goed kunnen én goed doen. Ik moet er voor mezelf dan ook altijd heel erg over waken om niet te veel hooi op mijn vork te nemen. Ik wil immers een goede mama zijn voor mijn kinderen, een goede vrouw zijn voor mijn man én het goed doen op mijn werk, dat laatste voornamelijk voor mezelf denk ik. En die combinatieknettert” wel eens in mijn hoofd. Om die reden vind ik dat moeder zijn voelt als voortdurend falen op alle vlak. Als mama voel ik me schuldig wanneer ik –zoals elke avond- mijn kroost afhaal en ze de laatste zijn in de crèche. Als vrouw voel ik me schuldig als ik niet voldoende aandacht heb of te moe ben om naar mijn man te luisteren wanneer hij iets over zijn werkdag vertelt en als werknemer voel ik me schuldig omdat sommige dingen beter zouden kunnen lopen mocht ik op vrijdag wel zijn of mocht ik ’s avonds iets langer kunnen door werken.

Wat wil ik?

Eerst en vooral wil ik geen van deze drie zaken missen. Ik ben mama, vrouw en werknemer en ik doe alles met veel liefde, alleen helaas met te weinig tijd. En dat is het aspect van mama zijn waarin ik nog lerende ben: het leren accepteren dat “gewoon goed” soms al meer dan goed genoeg is.

Het ergste van al is dat ik naast deze 3 grote pijlers in mijn leven, steeds nog allerhande nevenprojecten wil uitvoeren en tot een goed einde brengen. Vijf jaar Spaanse les volgen? Check! De Specifieke Lerarenopleiding (SLO) –die door mensen zonder job en kinderen al zwaar werd bevonden- en afstuderen met Grote Onderscheiding? Check! Zelf treincake maken? Check! Bloggen? Check! Slabbetjes voor Thibault maken? Check! Zelf decoratie zoeken en samenstellen voor ons huwelijk? Check! En zo gaat het maar door. Altijd bezig, op alle vlak. Zelden rust in mijn hoofd. Mensen vragen me vaak hoe ik het allemaal doe? Een retorische vraag natuurlijk, maar ze hebben gelijk. Want het is te veel, ik loop mezelf continu voorbij en ik heb me nu uit zelfbehoud voorgenomen om het even wat rustiger te doen. Dit is meteen ook de reden waarom er de laatste weken slechts twee blogposts per week waren in plaats van de traditionele drie (op maandag, woensdag en vrijdag). Het is zeker niet de bedoeling dat dit de nieuwe standaard wordt, maar het was even nodig om een beetje gas terug te nemen.

100 % mama, 100 % vrouw en 100 % werker, 0% verplichtingen

Na de trouw plan ik dan ook om het even rustiger te houden. Nog steeds 100 % mama, 100 % vrouw en 100 % werker, maar daarnaast gewoon geen verplichtingen. Back to basics: even leren dat mama zijn altijd een beetje falen is, maar misschien nog meer om het niet te zien als falen op vele vlakken, wel als het kunnen combineren van vele zaken. Met succes, want mijn kinderen zijn gelukkig, mijn man is gelukkig, op mijn werk zijn ze tevreden en ik ben gelukkig. En van meer rust zal ik zelf ook alleen maar nog gelukkiger worden. Het is immers niet eenvoudig om de ballen altijd in de lucht te houden, maar zoals elke mama moet ik leren dat het niet zo erg als ze eens op de grond vallen. We rapen ze gewoon terug op en gaan er opnieuw tegen aan!

Veel liefs
Kris
XxX

 

 

9 comments

  1. Alle ballen hoog willen houden is iets wat ik bij veel mama’s hoor. Soms vind ik dat we best wat minder streng voor onszelf mogen zijn. Herkenbaar stukje. Juiste balans vinden is een proces en gaandeweg leren we☺️ Ook mama’s.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s